धिमय्
धिमय्, कँय्पु/भुस्याः/छुस्याः, प्वंगा (थाय् स्वयाः)
धिमय् नेवाःतय्सं थाइगु तसकं लोकंह्वाःगु बाजं खः । सः तःसः जुइगुलिं न्हापा सैनिक बाजंकथं व बस्तिपिने बुँज्या वनेत जंगलि जनावर ख्यायेत
धिमय् जव (नासः)पाखे पौया कथिं थाइ । थुकियात धिमय् कथि, पौ कथि, ख्वता कथि, दं कथि, नासःकथि, ताखुर्चा आदि यक्व नां
तग्वः धिमय्या ताम्सिपाः पोया बोल (येँ)ताघुँध्यां नाघुँध्यां ताघुँघुँना ध्यांताघुँध्यां नाघुँध्यां ताघुँघुँना ध्यांघुँ नाघुँ नाघुँघुँना ताघुँघुना नाघुँ नाघुँनाघुँ घुँना ध्यां ताघुँघुँना
धिमय् थायेगु तःताजि बोल दु । गथेकि द्यः ल्हायेगु, लँपो, तँपो, धुँन्यापो, मंगलपो, साँया पो, माँ तनेगु आदि । थुपिं गुलिं बोलत
धिमय् थायेगु स्यनेगु नं विशेष विधि दु । चिग्वः धिमय् माःकथं फर्माइस थें न्ह्याबलें न्ह्याथें स्यनेज्यूसा तग्वः धिमय् धिमय् स्यनेज्याझिंनिदँय् छक्वः
येँ दे्य्या ज्यापु जातिया काय् मस्त वःलाः सपना लाये धुंकाः झिंनिदँय् छकः धिमे स्यनी । धिमे स्यनेगु ज्या गथांमुगः धुंकाः आइतबार