नेपालभाषा सफू – नेवाज्ञानकोश

७ अ आ इ ई उ ए ऐ क ख ग घ च छ ज झ ट ड त थ द ध न प फ ब भ म य र ल व श ष स

ई झीगु खः

स्वम्ह बाखंमिया प्यपु बाखं दुथ्याःगु ई झीगु बः बाखं मुना सफू त्वाथः प्रकाशनं पिथंगु खः । थ्व सफू ने.सं. ११०३ य् […]

पुष्प मुनंकःमिया च्वसां पिज्वःगु ई मदुगु ई चिनाखँ सफू ने.सं. ११३३ सिल्लाथ्व १५ कुन्हु कुतः पिकाकः पाखें पिदंगु खः । थुकी

ईया किचलय् सफू भाजु हरिगोविन्द भोमिं च्वयादीगु चिबाखं मुना खः । कुतः पिकाकः ख्वपं ने.सं. ११४१ यंलाथ्व पुन्हिकुन्हु पिदंगु थ्व सफुलिइ

ईया जलय् मय्‌जु ईश्वरी मैंया श्रेष्ठं च्वयादीगु पीखुपु चिबाखंया संग्रह खः । गजलकार व मुक्तक च्वमि कथं म्हस्यूम्ह ईश्वरी मैंयायात थ्व

ईया बाखं सफू मय्‌जु अपर्णा प्रधानं च्वयादीगु बाखं संग्रह खः। ने.सं. ११३० य् पिदंगु ईया बाखं मुनाया पिकाकः नेपाल संस्कृति

ईया सवाः ईश्वरी मैंया श्रेष्ठं च्वयादीगु थीथी सवाःया न्यय्‌खुपु गजलया संग्रह खः । थ्व सफू कुतः पिकाकःपाखे ने.सं. ११३४ चिल्लाथ्व १५