नेपालभाषा

नेपालभाषाया पुनर्जागरणकाल धकाः ने.सं १०२९–१०६० तकया समयावधियात कायेगु यानातःगु दुगुगु समयावधि नेपालभाषाया माध्यमिककाल (ने.सं ९६७—१०६०) या समयावधि दुने लाः । पुनर्जागरणया […]

नेपालभाषाया प्राचीन काव्य सिर्जना डा. जनकलाल वैद्यं च्वयादीगु नेपालभाषाया प्राचीन काव्य सम्बन्धी छगू ग्यसुलाःगु अनुसन्धानात्मक ग्रन्थ खः । नेपाल राजकीय प्रज्ञा

नेपालभाषाया भाषा संन्हू मय्‌जु मोतिलक्ष्मी शाक्यया बाखं व प्रबन्ध विधापाखें अलग्गगु व्याकरणीय सम्बन्धी सफू खः । नेपालभाषाया भाषा संन्हू सफू वाङ्मय

नेपालभाषा नेपाःया ताहाकःगु साहित्यिक परम्परा नापं थःगु हे विविध लिपिं सम्पन्नगु भाषा खयाःनं थ्व भाषाया वैज्ञानिक ढंगं अध्ययन, विश्लेषण यायेगु

नेपालभाषाया मौलिक शव्दकोश भाजु पुष्परत्न सागरं च्वयादीगु नेपालभाषाया बःचाधंगु शव्द संग्रह खः । ने.सं १११८ य् पिदंगु थ्व शव्द संग्रहलय् २५००

थ्व नेपालभाषाया यासु धुकू सफूया सम्पादक व खँग्वः मुंम्ह भाजु इन्द्र माली खः । कुतः पिकाकःया लुखां थ्व सफू ने.सं.११३९ य्

नेपालभाषायात एकाक्षरीय भाषा रूपय्‌ कयातःगु दु ।  श्वासया छगू झड्का अर्थात् छसासलं उच्चारण जुइगु वर्ण वा वर्ण समूह हे ‘आखः’ अर्थात्

ने.सं. ११४१ पोहलाथ्व छ्याला पुन्हि कुन्हु नेपाःया वास्तुकला नाप स्वापू दुगु नेपालभाषाया वास्तुकला खँग्वः पुचः सफू कुतः पिकाकःपाखें पिदंगु खः ।

डा. सुन्दरकृष्ण जोशीं च्वयादीगु नेपालभाषाया वैज्ञानिक व्याकरण व्याकरण सम्बन्धी सफू खः । लाकौल पिथना पाखें ने.सं १११२ य् पिदंगु थ्व सफू

नेपालभाषाया वर्णयात माग्वः (स्वरवर्ण) व बाग्वः (व्यञ्जन वर्ण) यानाः निथीकय्‌ ब्वथले छिं । १) माग्वः अर्थात् स्वरवर्ण नेपालभाषाय्‌ माग्वलय्‌ मान स्वरकथं