नेपालभाषा

बौद्ध विद्वान भाजु वज्रराज शाक्यया जन्म वि.सं. १०९३ जेठ २५ अर्थात ई.सं. १९३५ जून १ य् यलया न्याखा चुक नकबहिलय् […]

प्राचीन काव्य व काव्यकार नांगु सफू नेपालभाषाया नांजाःम्ह च्वमि छत्रवहादुरं मुनादीगु ने.सं १०९७ या न्हूदँया लसताय् साहित्यया मूलुखापाखें पिदंगु न्यय्‌स्वपु

नेपालभाषाय् पुधाःप्याखं, छधाःप्याखं व हुला प्याखं फुक्कयात छगू हे शब्दं प्याखं धकाः धायेगु चलन दु । शायद प्राचीन नाटकय् नृत्य मदयेकं

बाखं नेपालभाषाया प्राचीन साहित्यया दकलय् पुलांगु तथा आपाः ग्रन्थत लुयावःगु जक मखु प्राचीन गद्यया मूवंगु ज्वलं नं जूगु दु । थुगु

नेपालभाषाय् अनुवाद साहित्यया इतिहास नं नेपालभाषाया ग्रन्थ वाङ्मय इतिहास ति हे पुलां । नेपालभाषा तिब्बती बर्मेली परिवारया भाषा खयां नं प्राचीनकालंनिसें

नेपालभाषाया साहित्यिक इतिहास ई.सं ८७९ निसें अर्थात् नेपाल संबत्‌या प्रारम्भं निसें शुरु जूगु नालेगु यानातःगु दु । तर थथे खयां नं

नेपालभाषाया प्राचीनता सम्बन्धी प्रमाणिक दसि मामां वनेबलय्‌ लिच्छविकालय्‌ हे थ्व भाषा अस्तित्वय्‌ वये धुकूगु खँ तत्कालीन अभिलेखं यच्चुक हे क्यं ।

अबु दीपक बहादुर श्रेष्ठ व मां रत्नकुमारी श्रेष्ठया कोखं ने.सं. १०६५ (वि.सं. २००२ वैशाख १४) धवलागिरी अञ्चलया बागलुङ जिल्लाया किराना

प्रेम जीवन ईश्वरानन्द श्रेष्ठाचार्यं च्वयादीगु निबन्ध विषयया सफू खः । थ्व सफू वैद्य श्री योगानन्द श्रेष्ठाचार्य झ्वाःबहाःपाखें ने.सं. १०७० इ पिहांवःगु

मां देवमाया व बौ बेखानारायण मानन्धरया क्वखं ने.सं. १०७१ पोहेलागा ५ कुन्हु येँया झोँछेँ त्वालय् भाजु प्रेम साय्‌मिया जन्म जूगु