भाषा, लिपि व साहित्य

थ्व नेपालभाषाया यासु धुकू सफूया सम्पादक व खँग्वः मुंम्ह भाजु इन्द्र माली खः । कुतः पिकाकःया लुखां थ्व सफू ने.सं.११३९ य् […]

नेपालभाषायात एकाक्षरीय भाषा रूपय्‌ कयातःगु दु ।  श्वासया छगू झड्का अर्थात् छसासलं उच्चारण जुइगु वर्ण वा वर्ण समूह हे ‘आखः’ अर्थात्

ने.सं. ११४१ पोहलाथ्व छ्याला पुन्हि कुन्हु नेपाःया वास्तुकला नाप स्वापू दुगु नेपालभाषाया वास्तुकला खँग्वः पुचः सफू कुतः पिकाकःपाखें पिदंगु खः ।

डा. सुन्दरकृष्ण जोशीं च्वयादीगु नेपालभाषाया वैज्ञानिक व्याकरण व्याकरण सम्बन्धी सफू खः । लाकौल पिथना पाखें ने.सं १११२ य् पिदंगु थ्व सफू

नेपालभाषाया वर्णयात माग्वः (स्वरवर्ण) व बाग्वः (व्यञ्जन वर्ण) यानाः निथीकय्‌ ब्वथले छिं । १) माग्वः अर्थात् स्वरवर्ण नेपालभाषाय्‌ माग्वलय्‌ मान स्वरकथं

तिब्बती–बर्मी मूलयापिं हिमाली भाषा नवाइपिं समूहलं जक बास यानाच्वंगु नेपाल उपत्यकाय्‌ समयव्रmमया विस्तारनापं भारोपेली भाषा परिवारया विभिन्न भाषा नवाइपिं मनूत

नेपालमण्डलया ख्वाःपाः प्याखं (The Masked Dances of Nepal Mandal) नांगु थ्व सफू मध्यपुर कला परिषद्पाखें ने.सं.११२६ य् पिदंगु खः । ख्वाःपाः

नेपालय् बुद्ध धर्म (भाग १) भिक्षु सुदर्शनया धार्मिक निबन्ध वृति खः । थ्व सफू ने.सं. ११०३/बु.सं. २५२६ य् पिहांवःगु खः । थ्व

मनूतय्‌सं थःगु नुगःखँ व भावना मूलतया नवानाः मौखिक व च्वयाः लिखित कथं अभिव्यक्त याइ । मनूतय्‌सं भाय् कथं नवाइगु ध्वनियात चित्रात्मक

नेपालय् स्थविरवाद गुकथं वःगु खः ? धैगु बैकुण्ठप्रसाद लाकौलया बौद्ध धर्मसम्बन्धि छगू प्रबन्ध सफू खः । ने.सं. ११०५ (वि.सं. २०४२) य् मालती