पूर्णिमा शाक्यया च्वसां पिज्वःगु मतिनाया ख्वबि हाइकु मुना सफू ने.सं. ११४१ सिल्लाया इलय् ईलोहं प्रकाशन प्रा.लि.पाखें पिदंगु खः । थुकी छगू हे विम्वया बःकयाः जीवनया थीथी पक्षया १३० पु हाइकु दुथ्याकातःगु दु । ‘ख्वबि सुखय् नं हाइ, दुःखय् हाइ । ख्वबि मतिनाय् नं हाइ, वियोगय् नं हाइ । जब साथ बीम्ह न्ह्यःने मदइ उबलय् जिन्दगी घाः थें स्यानावइ, अले मचायेकं ख्वबि तिकि ननि । अले ऋतु पी म्वायेक वर्षा ऋतु जुयाः बी वया मिखा । जिन्दगीया सुकाय् मात्र दुःख वेदना माःहना वनीबलय् सुयां मिखां ख्वबि महाइ ? ख्वबि दुःखय् जक हाइमखु सुखय् नं हाइ । जब दुःखद् परिस्थितिइ सुयांगु साथ दइ व मनू द्यः जुइ व थः जुइ, म्वायेत भलसा दइ, जीवनय् न्हूगु जः, आशा, उमंग ब्वलनी, न्ह्याइपुगु जीवनया सुरुवात जूगु खनी अन हर्षया ख्वबि बाः वयाबी, तिकिनना बी’ थुकथं थ्व सफुलिइ अप्वः धयाथे मतिनाया भाव थाय्थासय् विविध रूपं छ्यलातःगु दु ।