बाखंमि केदार सितुं च्वयादीगु झिपु बाखं मुनातःगु सफू खः – धकंधयाव । रामबाबु श्रेष्ठ येँ पाखें ने.सं. ११०३ य् पिदंगु थ्व सफुलिइ दुथ्याःगु बाखं खः – बिस्थापन, आलुबखरा मा व वसन्त पियाच्वंम्ह क्वकाय्चा, द्वन्द्व–प्रतिद्वन्द्व, क्याक्टस, लाय्म्पपोस्ट, चक्रवात्, मय्जु निशाया नांगागु ब्वह व गोविन्दमानया ४५ वसन्त, अमीवा, जिजीविषा व लःचाः । मनूया थीथी मनोभावना चित्रण हे थ्व संग्रहय् दुथ्याःगु बाखंया विशेषता खः ।
NewaGyanKosh
-
धकिं दुने
धकिं दुने नेपालभाषाया नांजाःम्ह च्वमि भूषणप्रसाद श्रेष्ठया च्वसां पिदंगु प्यंगूगु न्हू बाखं/चिबाखं पुचः खः । ल्याय्म्ह पुचः पाखें ने.सं १०९७ स पिदंगु थ्व धकिं दुने बाखं संग्रह स झिपु बाखं दुथ्यानाच्वंगु दु । थ्व धकिं दुने बाखं सफूया पाण्डुलिपियात सफू छापेजुयाः पिदने न्हयः हे च्वसापासां थ्व सफुतिं नेपालभाषा व थ्वया साहित्य न्ह्यज्याकेत छपलाः अप्वः न्हयज्याका यंकूगु जिमित विश्वास दु धकाः ने.सं १०९५ श्रेष्ठ सिरपाः देछाःगु खः । धर्मदर्शनया छुं सीकेबहगु खँ धर्मदर्शनया छुं सीकेबहगु खँ सफू रेवती रमणानन्द श्रेष्ठया वृति खः । ने.सं ११२२ स साहित्यया मूलुखापाखेँ पिदंगु थ्व सफू बःचाधंगु खःसां थुक तिःता धर्म दर्शनया खँ दुवालाः सार खँत बयान यानातःगु दु । थुकी आध्यात्मिक ज्ञानगुणया खँ नं दु । थुकी खुपु विषयलय् च्वखँ दु ।
-
धकिं दुने
धकिं दुने नेपालभाषाया नांजाःम्ह च्वमि भूषणप्रसाद श्रेष्ठया च्वसां पिदंगु प्यंगूगु न्हू बाखं/चिबाखं पुचः खः । ल्याय्म्ह पुचः पाखें ने.सं १०९७ स पिदंगु थ्व धकिं दुने बाखं संग्रह स झिपु बाखं दुथ्यानाच्वंगु दु । थ्व धकिं दुने बाखं सफूया पाण्डुलिपियात सफू छापेजुयाः पिदने न्हयः हे च्वसापासां थ्व सफुतिं नेपालभाषा व थ्वया साहित्य न्ह्यज्याकेत छपलाः अप्वः न्हयज्याका यंकूगु जिमित विश्वास दु धकाः ने.सं १०९५ श्रेष्ठ सिरपाः देछाःगु खः ।
-
धकिं दुने, धकिं पिनेः
धकिं दुने धकिं पिने भाजु अष्टमुनि गुभाजुं च्वयादीगु झिंछपु बाखंया संग्रह खः । साहित्यया मूलुखा, यलं ने.सं. ११०४ य् पिथंगु थ्व बाखं पुचलय् दुथ्याःगु बाखं खः — निपु लँय्, ख्युँगु सुपाँय् दुने, थौं बालाचःह्रय्, हिउपाःया दुने महाकवि सिद्धिदास, गन दमन जुइ– अन प्रतिरोध जुइ, राजाया संसार, वस्तिं पिने, परिस्थितिया घःचाः दुने– जि, अमर न्ह्यलं चाये धुंकूगु दु, छगू युगया अन्त व संस्कारया धकिं दुने व पिने । थ्व सफुलिइ च्वमि अष्टमुनि गुभाजुं समाजय् थम्हं खंगु, अनुभव व अनुभूति याःगु खँयात हे बाखंया रूपय् न्ह्यब्वयादीगु दु । थुकिइ दुगु बाखं चीमिपि, शोषितपीडित जनताया हे बाखं खः । पुष्पराज राजकर्णिकारया बाखंया समिक्षा व साहित्यया मूलुखापाखें छत्र बहादुर कायस्थया नुगः खँ नं थ्व सफुलिइ दुथ्यानाच्वंगु दु ।
-
धकिंदुने
मुभि स्टेशनपाखें ने.सं.११३१ दँय् निर्माण जूगु थुगु संकिपाया निर्माता रबिना श्रेष्ठ अले निर्देशक पवन जोशी खः । थुकी सनत कुमार श्रेष्ठया बाखं दुसा संगीतकार गोविन्द ह्युमत व बिजेन श्रेष्ठ खः । अले छायाँकार विश्वराज कपाली व कलाकारकथं सुशील श्रेष्ठ, देविना महर्जन, इन्जा नेवाः, प्रभात कुमार खेँय्, मोहिद्दिन खान, कृष्णभक्त महर्जन, हरिमान दिवाकर, मानकृष्ण वावा, सुरचन्द दर्शनधारीपिं दुथ्याः । संकिपाय् समाजय् नांदंपिं मनूतय्गु धकिंदुने सुलाच्वंगु ख्वाःपाः ब्वयातःगु दु ।
-
धःज्या
बुँइ लखं थनेत बाय् दुइत धः म्हुयाः लः हयेगु ज्यायात धःज्या धाइ। थ्व ज्या यायेत धःया लखं लाःपिं दक्वं मिलय् जुयाः याइ। लःया मुहान व बुँया जाःकथं धःया हाकः निर्धारण जुइ। पाःज्वलं मिलय् यानाः धः म्हुयाहइ।
बालीइ लखं थनेत वा लये क्वचायेवं धःज्या याइ। थुबलय् ज्या यायेत बुँइ बाली याइम्ह वयेगु याइ। बाली लखं थने म्वाःलीबलय् थज्याःगु धःयात अपाय्च्वः बिचाः याइ मखु।
पुवाचा तये क्वचालकि वा पीत नं छकः धःज्या यायेगु याइ। थुबलय्या धःज्याय् बुँइ वा पीम्ह हे ज्या वयेगु याइ। बाली यायेत दयेकातयागु धः दुथाय् जूसा न्हापायागु धःयात हे ल्ह्वनेगु (मर्मत) याइ। तःधाः लः हयेमाःसा बं तजाः यानाः धः नं भचा तःधं याइ। धःज्या यायेत माःगु लवःकवः दक्वंम्हतिं म्हतिं ज्वनावइ। नसात्वँसा धाःसा म्हतिं म्हतिं नयेगु नं याः, दामासाहिं ल्हानाः मंकाःकथं नं नयेगु याइ। थुकथं दँय् निकः धःज्या याइ।
बुँइ लखं थनेत स्थायीकथं नं धः दयेकातयेगु याः। थज्याःगु धः तःधं व लः नं तःधाः जुइ। न्ह्याबलें लः न्ह्याकातयेगु याइ। छगू फाँटं अप्वः फाँटय् न्यनाच्वनी।
स्थायी धलय् अलग्ग हे मनूया व्यवस्था यानाः धःपिवाःकथं तयातःगु दइ। थ्वयात धःबा धाइ। धःया दक्वं हेरबिचार थ्व हे धःबां याइ। धः ल्ह्वनेमाःसां वं हे याइ। छुं जुयाः याकःचां मचाल धाःसा वं स्वयाः सुयात साथ काये माल कयाः याइ। थथे साथ काइबलय् अप्वः लः माःपिं निं ल्ययाः काइ। यक्व हे ल्ह्वने माल धाःसा फाँटयात हे धाइ। धःपिवाः च्वनाः रखवारि यानागु बापत लः काःपिं फाँटया मनूतय्के धःबां सामान्य रुपं बाली म्हयेगु याइ। वयात थज्याःगु अधिकार समाज व इलाकीय राज्यस्तरं तकं बियातःगु दइ।
बरखामासं व बुँइ लः म्वालीबलय् धःबां थज्याःगु धःया लखंं ल्वहं घः वायेगु (चलय् यायेगु) याइ। थुकिं यानाः उगु इलाकाया मनूतय् थःपिन्त माःगु छुचुं थःगु इलाकाय् हे क्यलेदइ। थ्व बापत नं वं छुं छुं ज्याला काइ। अथे घः वाइम्ह जुयाः वयात धःबां जक मखु घवाः नं धाइ। धःया लः सुयातं म्वालीबलय् खुसिइ क्वफाना छ्वयातइ। स्वनिगलय् थुकथं स्थायीरुपं दयेकातःगु धः यक्व दु।घवाः
घः चलय् याइम्ह मनू। स्थायी रुपया धलय् धःबां ल्वहंया घः नं चलय् याइ। घः नं चलय् याइम्ह जूगुलिं वयात धःबा व घवाः नितां धाइ।धःबा
धः पिवाः च्वनीम्ह मनू। धःया अय्भय् दक्वं वं हे स्वइ। उकिया बापत फाँतयापिंके बाली म्हयेगु याइ। धः स्यंसा फाँटयापिं ग्वाहालि कयाः धः ल्ह्वनेगु याइ।पाःज्वलं
भेसें लुइकेगु पहः। लः हयेगु धः दयेकीबलय् भती भती भेसें लुइकाः दयेकेगु याइ। थथ्याःथाय् दःसा म्हुयाः पाःज्वलं जुइक क्वथ्याकी।ल्वहंघः
लखं चलय् याइगु ल्वहंया घः। स्थायी धलं हयातःगु लः झ्वाला हायेकाः घः हीकाः छुचुं क्यलेगु याइ। म्वाःलीबलय् लः मेथासं फ्वानातइ।
-

धनरत्न शाक्य
स्व. धनरत्न शाक्यया उपनां धन खः । वय्कः धातुमुर्ति कलाया माज्याय् छम्ह ज्वः मदुम्ह कलाकार खः । वय्कः ने.सं. १०३९ तछलागाः सप्तमि, सुक्रबारकुन्हु येँया लगं त्वालय् जन्म जूगु खः । वय्कलं थः अबुजु स्व.कुलरत्न शाक्यया प्रेरणाकथं ने.सं. १०५२ दँय् कलाकारिता ख्यलय् ज्या न्ह्याकादीगु खः । वय्कःया कलाया बिषेशता धयागु वहः, सिजः, ली पाताय् थी थी कलाकृति निर्माण यायेगु खः ।
-
धनवज्र बज्राचार्य
बाः दुर्गाबज्र बज्राचार्य व मां तीर्थकुमारी बज्राचार्यया क्वखं ने.सं. १०५२ य् येँ महाबौद्धया मासंगल्ली त्वालय् इतिहास व संस्कृतिविद् भाजु धनवज्र बज्राचार्यया जन्म जूगु खः । वय्कलं मू यानाः नेपालभाषा व खस नेपाली भाषां च्वयेगु यानादिल । वय्कलं म्हो हे जक च्वसु च्वःसां आपाः धयाथें इतिहासया महत्वपूर्ण च्वसु जूगु दु । वय्कःया न्हापांगु च्वसु यलया मणिमण्डप (च्वखं, कुलां ४, ने.सं १०९९) पिदंगु खः । भाजु बज्राचार्य छम्ह नेपाःया नांजाःम्ह इतिहासकार व संस्कृतविद् जूगुलिं वसपोलं च्वयादीगु ऐतिहासिक व अनुसन्धानात्मक च्वसुयात हनाबना तसे मदन पुरस्कार (वि.सं. २०३०) व शिक्षा दिवस पुरस्कार (वि.सं. २०३१) पाखें सम्मान यायेधुंकूगु दु ।
नांजाःम्ह इतिहासकार व अनुसन्धानकःमि जूगुलिं नेवाः संस्कृति सम्पदा व इतिहासया आपालं खँ न्ह्यःने हयाः नेपाः व नेवाःतय्गु इतिहासयात उजागर यायेत तःधंगु योगदान बियादीगु दु । वय्कलं डा. कमलप्रकाश मल्लनाप जानाः मंकाः कथं सम्पादन यानादीगु सफू द गोपालराज वंशावली (अनुवाद नापं इ.सं. १९८५) खः । थथेहे त्रिभुवन विश्वविद्यालयया एशियाली अनुसन्धान केन्द्रय् च्वनाः नेपाः व नेवाः संस्कृति नाप स्वापू दुगु ज्वःमदुगु मालेज्या (अनुसन्धान) यानादीगुयात कदर यासें नेपाल सरकारपाखें प्रवल गोरखा दक्षिणबाहु (प्यंगूगु) व विख्यात त्रिशक्ति पट्टं (प्यंगूगु) विभूषित यायेधुंकूगु दु ।
-
धनुपताः हर्दझ्याः
छपाः, स्वपाः झ्याःया निखेरं सिथय् धुन आकारया बुट्टा दुगु कलापूर्ण झ्याः ।
-
धमाःथू (धर्मस्थली)

स्वनिगः दुनेया ऐतिहासिक बस्ती धर्मस्थलीइ यक्व न्ह्यवंनिसें मनूतय् बसोवास दुगु खनेदु । थ्व थाय्या पूर्वय् मनमैजु व काभ्रेस्थली, पश्चिमय् गोलढुङ्गा, उत्तरय् काभ्रेस्थली व जितपुरफेदी अले दक्षिणय् गोलढुङ्गा व मनमैंजु लाः । थौंकन्हय् येँ जिल्लाया तारकेश्वर नगरपालिकाय् लाःगु धर्मस्थलीइ लिच्छवि जुजु शिवदेव प्रथमया संवत् ५१७ च्वयातःगु अभिलेख लुया वःगु दु । थ्व अभिलेखं धर्मस्थली प्राचीनकालंनिसें आबादी जुयावःगु सीदु । च्वय् न्ह्यथनागु अभिलेखय् थ्व थाय्यात ‘दु…ग् ग्राम’ धयातःगु दु । अभिलेखया आखः ज्यला वनेधुंकूगुलिं ध्वाथुइक ब्वने मफुसां उबले थ्व थाय्या नां धर्मस्थली मखु, मेगु हे दु धयागु सीदु । तर छु खः धकाः धाःसा धाये मफु ।
थ्व थासय् मध्यकालीन कान्तिपुर राज्यया जुजुपिं लक्ष्मीनरसिंह मल्ल, प्रताप मल्ल व नृपेन्द्र मल्लपिनि अभिलेखत नं लुया वःगु दु । थुकिं धर्मस्थली बस्ती मध्यकालय् कान्तिपुरया अधिनय् लाः धयागु सीदु । शाहकालीन जुजुपिनिगु पालय् नं थ्वयात धर्मस्थली हे धायेगु यात ।
थ्व थाय्या नां धर्मस्थली गथे जुयाः च्वं वन धैगु बारे छगू धापू दु । थ्व थाय् ल्हासा लिसें पश्चिम नेपालय् वये–वने यायेगु व्यापारिक लँपु खः । थ्व लँ जुयाः वये–वने याइपिंत थनया स्थानीय मनूतय्सं बाय् च्वनेत व नयेत्वने यायेत बांलाःगु व्यवस्था याना बीगु जुयाच्वन । उकिं थनया ‘धर्मस्थल’ धायेगु यात । वहे नां लिपा धर्मस्थली जुया वंगु धाइ । धर्मस्थली दुनेया त्वाः धोकास, सिक्च्छे, पिंगखलः, चापुचा, जरंकु, नायत्वाः, मुसुन्चाहाल त्वाः, सिफल आदि खः ।
थन त्रीकुन (अजिमा), महाँकाद्यः, गणेद्यः, नासःद्यः, भिंद्यः, गोरखनाथ, ससुद्यः, महाद्यः, नारांद्यः, राधाकृष्ण द्यःया धार्मिक सम्पदा दु । नापं बौद्धस्तुप, चीभाः नं थाय्थासय् दु । धर्मस्थलीइ दँय्दसं पाहांचः¥हेनिसें न्यान्हुतक महाँकाद्यः, त्रिकुन व स्वम्ह गणेद्यः यानाः न्याम्ह द्यःया न्यागू खःया जात्रा याइगु परम्परा दु ।