NewaGyanKosh

अबु हरिलाल कारंजित व मां मय्‌जुलक्ष्मी कारंजितया कोखं ने.सं. १०७२ दँय् येँया ज्याबहाः त्वालय् साहित्यकार व वरिष्ठ समाजशास्त्री मय्‌जु मंगला […]

नेपालभाषाया मचाबाखं, मचाचिनाखँ, मचा– म्येया इतिहास गुलि ताःहाकः जू उलि मचाउपन्यासया इतिहास ताहाकः मजू । दकलय् न्हापां ने.सं. ११०१ य् लक्ष्मी

ने.सं. १०७५ कछलां मचा नामं नेपालभाषाया मचा साहित्यया दकलय् न्हापांगु लय्पौ पिहांवल । थुकीया सम्पादक स्वयम्भूलाल श्रेष्ठ खःसा उपसम्पादक कृष्णदास ताम्रकार

नेपालभाषाया मचा पाठ्यज्वलं दकलय् न्हापां च्वयादीम्ह नेपालभाषाया प्यंगः थां मध्ये छगः थां मास्तर जगतसुन्दर मल्ल खः । वय्‌कलं नेपालभाषाया दकलय् न्हापांगु

नेपालभाषाया काब्य तसकं च्वन्ह्याः । म्येप्याखं (गीति) नं काब्य विधा दुने हे लाः । रणबहादुर शाह जुजुया पालय् लोककाब्यकथं निर्माण जूगु सितलामाजु

मचा प्वाथगय् च्वसांनिसें इहिपा तक सफूया च्वमि रत्नतारा ताम्राकार खः । थ्व सफू ने.सं. ११३५ दँय् विश्वब्यापी शान्ति अभियानं पिथंगु खः ।

मस्तय्‌गु निंतिं मस्तय्‌त यःगु व मस्तय्‌त ल्वःगु विषयवस्तु कःघानाः च्वयातःगु साहित्य हे मचा साहित्य खः । नेपालभाषा मचा साहित्यया शुरुवात प्राचीन

शहीद शुक्रराज जोशी शास्त्रीजुं ने.सं. १०५३ स पिथंगु नेपालभाषा रिडर सफुलिइ दुथ्याःगु हे मचात दँ दँ, मिखा निगलं कँ कँ

मचातय्‌त यःगु, ल्वःगु विषयवस्तु व पात्रत दुथ्याकाः च्वयातःगु बाखं हे मचाबाखं खः । मचा बाखं मचातय्‌सं च्वयातःगु नं जुइफु, मचातय्‌गु निंतिं