बौ रामदास श्रेष्ठ व मां राममाया श्रेष्ठया कोखं ने.सं. १०७८ कौलाथ्व सप्तमी कुन्हु सक्वय् साहित्यकार भाजु शैलेन्द्र श्रेष्ठया जन्म जूगु खः । नेपालभाषा साहित्यख्यलय् भाजु शैलेन्द्रया च्वसा— कविता, गजल व निबन्ध स्वंगू विधाय् नं न्ह्याः । वय्कलं थःगु साहित्य सिर्जना दकलय् न्हापां स्वइगुं आश्रय माःगु मदु (ब्वसल, ने.सं. १०९९) चिनाखँ पाखें न्ह्याकादीगु खः । देशय् खनेदयाच्वंगु विसंगति, विकृति, छगू जातं मेगु जातयात , छगू भाषां मेगु भाषायात क्वत्यलेगु नीति आदियात न्हंका छ्वयेगु खःसा क्रान्ति हे यायेमाः, क्रान्ति मयायेकं न्हूकथं हिउपाः वइमखु धयागु बिचाः घानाः क्रान्तिया आह्वान यानादीम्ह भाजु शैलेन्द्र श्रेष्ठया न्हापांगु सफू थ्व देश छंगु मखु (ने.सं. ११०३) चिनाखँ मुना खः । अथेहे थ्वय्कःया पिदंगु मेगु सफू मानवीय संवेदना निसें मतिना व यःत्यःयात कय्च्यानाः च्वयादीगु गजलया कलकल (ने.सं.११०७) गजल मुना सफू खः । थ्व गजल मुना सफू धाथें गजल धायेबहगु नेपालभाषाया न्हापांगु सफू खः । च्वमि भाजु शैलेन्द्र छम्ह ध्याचूमि नं खः । थ्वहे कथं नेतातय्गु कुकर्म, स्वार्थ, घचायापुगु चहपहयात झीगु न्ह्यःने उलाः क्यनेया निंतिं नेता महात्म्य (ने.सं. १११०) नांगु हास्यव्यंग्यया सफू नं पिथनादीगु दु ।