सितुब्वय् सुतिलः नांदंम्ह गजलकार द्यया च्वसां पिज्वःगु गजल मुना सफू खः । ने.सं. ११३७ गुंलाथ्व १० कुन्हु ल्याय्म्ह पुचः प्रकाशनपाखें पिदंगु थ्व सफुलिइ १०१ पु गजल दुथ्यानाच्वंगु दु । थुकी दुथ्यानाच्वंगु गजल थीथी छन्द गथे – मात्रिक, वार्णिक, लोक वा जातीय छन्दय् जक मखु, गुलिं ला उर्दू फारसी भाय्या बहरय् नं च्वयातःगु दु । थ्व सफुलिइ थीथी विषयया गजल गथे — सामाजिक व मानवीय संवेदना, आध्यात्मिकता, द्यःप्रति असन्तोष, निराशावादी सः, प्रगतिशील भावना आदि पक्षया गजलत दुथ्याकातःसां अप्वः गजल मतिनाया विविध पक्षमा वर्णन् यायेगुली हे तक्यनाच्वंगु दु । थुकिया हुनिं भाव सम्प्रेषणय् रोमाञ्चकारी व श्रृङ्गारिकतां जाःगु दु ।
