तुयू पुंया च्वसां पिज्वःगु वँय् चिनाखँ सफू ने.सं. ११२८ सिलाचःह्रेकुन्हु कुतः पिकाकः पाखें पिदंगु खः । थुकी थीथी विषयया न्यय्न्यापु चिनाखँ दुथ्याकातःगु दु । चिनाखँ दुने थम्हं भोग यानाच्वंगु जीवन्त बाखं ब्वयातःगु दु । दुःख, पीर वेदनाया भावत अप्वः न्ह्यथनातःगु दु । हरेक मनूतय्तके दुःख दु । दुःखया रूप जक पाः । छन्हु खरानी जुयाः फुना वने मानीगु जिन्दगी छाय् अभिमान, उकिं भिंगु कर्म यानाः न्ह्याःवनेमाः धयागु दर्शनया खँ नं न्ह्यथनातःगु दु ।
